quarta-feira, dezembro 15, 2004

Poema sem qualidade, mas sincero

Nom escorregarám lágrimas polo meu rosto
Nem se me encolherá o coraçom
Quando veja o teu corpo banhado em sangue,
Quando escuite o teu alento a se extinguir
Nesse leito de asfalto

Nom haverá indignaçom a correr polo meu sangue,
E embora
Sim que haverá certo sentimento de humilhaçom vingada.

Eu lembro a tua bota nas costas do operário
O som da tua porra a cortar o ar

Eu lembro Ferrol e lembro Gasteiz.

4 Comments:

At 7:26 PM, Blogger Desculpa se merco cada letra nas rebaixas. said...

é unha marabilla

 
At 2:10 AM, Anonymous Anônimo said...

O que realmente importa é a sinceridade anjo.. até pq, se ela não existe, a beleza do poema se perde.
Obrigada por todo carinho viu. Te gosto tantão.. beijos.

 
At 8:03 PM, Anonymous Anônimo said...

debámonos tan soio á sinceridade

 
At 10:22 PM, Blogger Bernardes said...

E aí, Tangaranho? Tudo bem? Gostei de seu poema e vc que sabe um pouco de minha história pode bem entender por quê. Um abraço brasileiro do Bernardes
http://bernardes.neto.blog.uol.com.br
que se mudou para
http://bernardesdemoura.blogspot.com

 

Postar um comentário

<< Home